07okt/15
Mentorschap Arnhem

Eenzaam maar niet alleen

Vrijdag zijn we begonnen met sedatie, vrijdag nam ik afscheid van je. zaterdagmorgen wordt ik gebeld met de mededeling dat je nu wel snel achteruit gaat. Of ik wil komen om wat zaken te overleggen. Ik rij naar het verpleeghuis. Ik kom de kamer binnen en twee kraalogen kijken mij vol aan. “hoi Henk, ik ben het Denise” Ik krijg een glimlach en een hoi terug. Ik pak je hand. Je bent volkomen wakker. Wil je niet slapen? Continue reading